Μεταμόρφωση της οικογένειας.

Από τις αρχές του 21ου αιώνα η παραδοσιακή μορφή της οικογένειας έχει μεταμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό. Θα ήταν λοιπόν  ωφέλιμο να επαναπροσδιορίσουμε τους όρους που χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε τις νέες  μορφές συμβίωσης. Η ευρεία οικογένεια έχει ήδη αλλάξει μορφή. Στις αρχές του αιώνα ο γάμος ήταν άρρηκτα συνδεμένος με την αναπαραγωγή και ο μόνοςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μεταμόρφωση της οικογένειας.».

Μυστικά…

Σύμφωνα με τον Serge Tisseron ένα μυστικό έχει πάντα την πηγή του σε ένα ισχυρό τραυματικό γεγονός που αφορά μεγάλα ζητήματα στην ζωή του ανθρώπου όπως τις συνθήκες γέννησης του, τις συνθήκες ανατροφής του την καταγωγή του και ίσως συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού. Υπάρχουν τα ιδιωτικά μυστικά, τα συλλογικά μυστικά που αφορούν μια ομάδα ή κοινότηταΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μυστικά…».

Ρεαλιστικές προσδοκίες.

 Συχνά έχουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τα παιδιά για το πώς «πρέπει» να συμπεριφέρονται. Προσδοκίες γύρω από τη συμπεριφορά του παιδιού που δεν βασίζονται στην επιστήμη ή την ψυχολογία της παιδικής ανάπτυξης. Οι γονείς πιστεύουν ότι αν το παιδί τους δεν πληροί συγκεκριμένα κοινωνικοπολιτισμικά πρότυπα ή προσδοκίες συμπεριφοράς, είναι “προβληματικό”. Ένας από τους  στόχους στην Συνεχίστε να διαβάζετε «Ρεαλιστικές προσδοκίες.».

Παίρνει αυτό που θέλει;

Σκεφτήκατε  τι θα συμβεί αν επαναπλαισιώνουμε την ερμηνεία μας για τη συμπεριφορά του παιδιού μας από το “το παιδί μου προσπαθεί να με χειραγωγήσει ώστε να πάρει αυτό που θέλει” σε “το παιδί μου εκφράζει μια ανάγκη”;  θα νιώθατε διαφορετικά; θα άλλαζε η συμπεριφορά σας απέναντι του; Τα παιδιά εξαρτώνται από τους “μεγάλους”  γύρω τουςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παίρνει αυτό που θέλει;».

Υπό έλεγχο…

Υπάρχει η  πεποίθηση της κοινωνίας ότι οι γονείς πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχουν αποτελεσματικά τα παιδιά τους και τη συμπεριφορά τους. Αν αυτό δεν μπορούμε να το καταφέρουμε είναι πιθανό να βιώσουμε ντροπή, αμηχανία, θυμό, απογοήτευση, εξάντληση, άγχος και αισθήματα ανεπάρκειας. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε ένα γεγονός που το παιδί μας άρχισε ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Υπό έλεγχο…».

Μονογονεϊκή Οικογένεια.

Στο  πέρασμα του χρόνου η γνωστή πυρηνική μορφή οικογένειας, δηλαδή αυτή που αποτελείται από το πατέρα, τη μητέρα και τα  παιδιά έχει διανύσει διάφορες μεταλλαγές οι οποίες έχουν την βάση τους σε κοινωνικές και οικονομικές ανακατατάξεις. Μέσα από αυτές τις αλλαγές η κάθε νέα γενιά νοσταλγεί τις παλιές παραδοσιακές κατασκευές της πυρηνικής οικογένειας, εκφράζει κοινωνικά τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μονογονεϊκή Οικογένεια.».

Ελπίδα και βελτίωση.

Στην ιστορία μας με την οικογένεια για το σύμπτωμα ενός μέλους της,  ενός παιδιού, επεξεργαζόμαστε την σημασία του συμπτώματος, δηλαδή πως το βιώνουν οι γονείς.   Ταυτόχρονα εισάγουμε  μια αλλαγή που να μην δημιουργεί ενοχές ή επιθετικότητα στα μέλη της.   Ένα σύμπτωμα αναπτύσσεται στην πορεία του χρόνου και υπάρχει επειδή εξυπηρετεί μια λειτουργία μέσαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ελπίδα και βελτίωση.».

Σύμπτωμα και πλαίσιο.

Πολλά είναι τα βιβλία που αναφέρονται σε μια λεπτομερή περιγραφή των συμπτωμάτων όταν δεν νιώθουμε καλά ψυχικά. Όσο πιο λεπτομερής είναι αυτές οι περιγραφές τόσο πιο πολύ εμείς μπαίνουμε στην διαδικασία να βρούμε την αιτία αυτών των συμπτωμάτων και να καταλήξουμε σε μια διάγνωση. Η συμπεριφορά μας εξαρτάται από το πλαίσιο στο οποίο βρισκόμαστε. Διαφορετικά Συνεχίστε να διαβάζετε «Σύμπτωμα και πλαίσιο.».

Βία στο ζευγάρι

Πολλές φορές θεωρούμε ότι τα ζευγάρια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν ξεχωριστή οντότητα παρά ως μέρος άλλων πολύπλοκων σχέσεων και αλληλεπιδράσεων. Σύμφωνα με τους Berman et al, στη συντροφική  κακοποίηση υπάρχει ένας “υπερεπαρκής” σύντροφος, αυτόν που ονομάζουμε κακοποιημένο και ένας «ανεπαρκής» σύντροφος αυτός που κακοποιεί. Αυτός που κακοποιεί είναι συχνά ένας άνδρας ο οποίος αισθάνεταιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Βία στο ζευγάρι».

Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.

Η ένταξη των ανθρώπων  στην κοινωνία αποτελεί ένα από τα πιο στοιχειώδη καθήκοντα της ανθρώπινης και δημοκρατικής εξέλιξης. Κανένας δεν έχει την αρμοδιότητα να θέτει τον εαυτό του υπεράνω ενός άλλου. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να γίνεται σεβαστός, αποδεκτός, να είναι κύριος της ύπαρξης του, της ζωής του, των αποφάσεων του και φυσικά ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.».