Μυστικά…

Σύμφωνα με τον Serge Tisseron ένα μυστικό έχει πάντα την πηγή του σε ένα ισχυρό τραυματικό γεγονός που αφορά μεγάλα ζητήματα στην ζωή του ανθρώπου όπως τις συνθήκες γέννησης του, τις συνθήκες ανατροφής του την καταγωγή του και ίσως συνθήκες κοινωνικού αποκλεισμού. Υπάρχουν τα ιδιωτικά μυστικά, τα συλλογικά μυστικά που αφορούν μια ομάδα ή κοινότηταΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μυστικά…».

Ρεαλιστικές προσδοκίες.

 Συχνά έχουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τα παιδιά για το πώς «πρέπει» να συμπεριφέρονται. Προσδοκίες γύρω από τη συμπεριφορά του παιδιού που δεν βασίζονται στην επιστήμη ή την ψυχολογία της παιδικής ανάπτυξης. Οι γονείς πιστεύουν ότι αν το παιδί τους δεν πληροί συγκεκριμένα κοινωνικοπολιτισμικά πρότυπα ή προσδοκίες συμπεριφοράς, είναι “προβληματικό”. Ένας από τους  στόχους στην Συνεχίστε να διαβάζετε «Ρεαλιστικές προσδοκίες.».

Παίρνει αυτό που θέλει;

Σκεφτήκατε  τι θα συμβεί αν επαναπλαισιώνουμε την ερμηνεία μας για τη συμπεριφορά του παιδιού μας από το “το παιδί μου προσπαθεί να με χειραγωγήσει ώστε να πάρει αυτό που θέλει” σε “το παιδί μου εκφράζει μια ανάγκη”;  θα νιώθατε διαφορετικά; θα άλλαζε η συμπεριφορά σας απέναντι του; Τα παιδιά εξαρτώνται από τους “μεγάλους”  γύρω τουςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παίρνει αυτό που θέλει;».

Υπό έλεγχο…

Υπάρχει η  πεποίθηση της κοινωνίας ότι οι γονείς πρέπει να είναι σε θέση να ελέγχουν αποτελεσματικά τα παιδιά τους και τη συμπεριφορά τους. Αν αυτό δεν μπορούμε να το καταφέρουμε είναι πιθανό να βιώσουμε ντροπή, αμηχανία, θυμό, απογοήτευση, εξάντληση, άγχος και αισθήματα ανεπάρκειας. Όλοι μπορούμε να θυμηθούμε ένα γεγονός που το παιδί μας άρχισε ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Υπό έλεγχο…».

Μονογονεϊκή Οικογένεια.

Στο  πέρασμα του χρόνου η γνωστή πυρηνική μορφή οικογένειας, δηλαδή αυτή που αποτελείται από το πατέρα, τη μητέρα και τα  παιδιά έχει διανύσει διάφορες μεταλλαγές οι οποίες έχουν την βάση τους σε κοινωνικές και οικονομικές ανακατατάξεις. Μέσα από αυτές τις αλλαγές η κάθε νέα γενιά νοσταλγεί τις παλιές παραδοσιακές κατασκευές της πυρηνικής οικογένειας, εκφράζει κοινωνικά τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μονογονεϊκή Οικογένεια.».

Ελπίδα και βελτίωση.

Στην ιστορία μας με την οικογένεια για το σύμπτωμα ενός μέλους της,  ενός παιδιού, επεξεργαζόμαστε την σημασία του συμπτώματος, δηλαδή πως το βιώνουν οι γονείς.   Ταυτόχρονα εισάγουμε  μια αλλαγή που να μην δημιουργεί ενοχές ή επιθετικότητα στα μέλη της.   Ένα σύμπτωμα αναπτύσσεται στην πορεία του χρόνου και υπάρχει επειδή εξυπηρετεί μια λειτουργία μέσαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ελπίδα και βελτίωση.».

Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.

Η ένταξη των ανθρώπων  στην κοινωνία αποτελεί ένα από τα πιο στοιχειώδη καθήκοντα της ανθρώπινης και δημοκρατικής εξέλιξης. Κανένας δεν έχει την αρμοδιότητα να θέτει τον εαυτό του υπεράνω ενός άλλου. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να γίνεται σεβαστός, αποδεκτός, να είναι κύριος της ύπαρξης του, της ζωής του, των αποφάσεων του και φυσικά ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.».

Οικογενειακοί ρόλοι.

Ένας σημαντικός παράγοντας για να λειτουργήσει μια οικογένεια είναι η εκχώρηση ρόλων στα μέλη της. Είναι μια βασική λειτουργία που βοηθά  τα μέλη της να λειτουργούν σε ένα υγειές περιβάλλον. Η κατανομή ρόλων βοηθά  στην ανάληψη υπευθυνότητας αλλά και στις επιμέρους λειτουργίες της οικογένειας. Η οικογένεια ως ανοικτό σύστημα μπορεί να αντιληφθεί την διαφορετικότητα στουςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Οικογενειακοί ρόλοι.».

Το άλλο παιδί πως τα πήγε;

Γνώριμη είναι η σκηνή που ως μικρά παιδιά τρέξαμε στους γονείς μας για διηγηθούμε κάποια επιτεύγματα και αντί να μας επιβραβεύσουν έπρεπε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους, στο πως πήγαν τα άλλα παιδιά. Νιώσαμε ότι χάθηκε η χαρά μας και αναγνωρίσαμε ότι η χαρά της επιτυχία μας θα έπρεπε να εξαρτάται από την επίδοση κάποιουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το άλλο παιδί πως τα πήγε;».

Γονιός ή διαιτητής;

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς, ενώ η αρχική αντίδραση τους είναι αρνητική, βλέποντας τα παιδιά τους να τσακώνονται μεταξύ τους, με κλάμματα και γκρίνιες, υποχωρούν αγανακτισμένοι μπροστά στις απαιτήσεις τους και δίνουν αυτό που αρχικά έχουν αρνηθεί. Κάθε φορά όμως που υποχωρούν στην γκρίνια ενός παιδιού ταυτόχρονα πυροδοτείται και η αντίδραση τουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Γονιός ή διαιτητής;».