Η ζωή μας είναι ένα ασταθές ταξίδι, γεμάτο προκλήσεις και απρόβλεπτες καταστάσεις. Σε κάθε στιγμή, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ανάγκη να προσαρμοστούμε σε νέες καταστάσεις, να αποδεχτούμε την πραγματικότητα και να αντιδράσουμε με σοφία και αξιοπρέπεια. Η συναισθηματική ωριμότητα είναι μια διαδικασία εξέλιξης που χαρακτηρίζεται από την αποδοχή της πραγματικότητας, τη συνειδητοποίηση της σύνδεσής μαςΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Συναισθηματική ωριμότητα.»
Αρχεία Κατηγοριών: #systemicpsychotherapy
Η μόνη σταθερή, η αλλαγή.
Οι αλλοιώσεις πολλές , οι προοπτικές άγνωστες. Σε όλο αυτό στεκόμαστε αμήχανοι, εκστασιασμένοι και μοναχικοί. Οι δομές που στήριζαν τα θεμέλια της ανθρωπότητας γκρεμίζονται η μία πίσω από την άλλη. Τίποτα δεν είναι σταθερό παρά μόνο η διαίσθηση ότι η μόνη σταθερή κατάσταση είναι η συνεχής αλλαγή. Σκεφτόμαστε ότι αυτό είναι κάτι περαστικό είναι μιαΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Η μόνη σταθερή, η αλλαγή.»
Παίρνει αυτό που θέλει;
Σκεφτήκατε τι θα συμβεί αν επαναπλαισιώνουμε την ερμηνεία μας για τη συμπεριφορά του παιδιού μας από το “το παιδί μου προσπαθεί να με χειραγωγήσει ώστε να πάρει αυτό που θέλει” σε “το παιδί μου εκφράζει μια ανάγκη”; θα νιώθατε διαφορετικά; θα άλλαζε η συμπεριφορά σας απέναντι του; Τα παιδιά εξαρτώνται από τους “μεγάλους” γύρω τουςΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Παίρνει αυτό που θέλει;»
Ελπίδα και βελτίωση.
Στην ιστορία μας με την οικογένεια για το σύμπτωμα ενός μέλους της, ενός παιδιού, επεξεργαζόμαστε την σημασία του συμπτώματος, δηλαδή πως το βιώνουν οι γονείς. Ταυτόχρονα εισάγουμε μια αλλαγή που να μην δημιουργεί ενοχές ή επιθετικότητα στα μέλη της. Ένα σύμπτωμα αναπτύσσεται στην πορεία του χρόνου και υπάρχει επειδή εξυπηρετεί μια λειτουργία μέσαΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Ελπίδα και βελτίωση.»
Τι νόημα έχουν όλα αυτά;
Τους αναγνωρίζουμε πολύ συχνά . Άνθρωποι που θεωρούν ότι η ευτυχία είναι για τους άλλους, άνθρωποι που δεν βρίσκουν καμιά θετική αξία στην επαφή τους με τους άλλους ανθρώπους. Άνθρωποι που ενώ οι άλλοι διασκεδάζουν αυτοί είναι αποσυρμένοι σε μια γωνιά χωρίς να μπορούν να επικοινωνήσουν. Ως παιδιά οι σχέσεις με τα άλλα παιδιά ήτανΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Τι νόημα έχουν όλα αυτά;»
Γονιός ή διαιτητής;
Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς, ενώ η αρχική αντίδραση τους είναι αρνητική, βλέποντας τα παιδιά τους να τσακώνονται μεταξύ τους, με κλάμματα και γκρίνιες, υποχωρούν αγανακτισμένοι μπροστά στις απαιτήσεις τους και δίνουν αυτό που αρχικά έχουν αρνηθεί. Κάθε φορά όμως που υποχωρούν στην γκρίνια ενός παιδιού ταυτόχρονα πυροδοτείται και η αντίδραση τουΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Γονιός ή διαιτητής;»
Συναίσθημα και Σωματικότητα.
https://videopress.com/v/6BGoacDe?resizeToParent=true&cover=true&preloadContent=metadata&useAverageColor=true Τα συναισθήματα, μας προδιαθέτουν να δράσουμε και να προσανατολιστούμε σε διαφορετικά είδη συμπεριφοράς και δράσεων. Καθορίζουν τις δυναμικές διατάξεις στο σώμα μας και μας παροτρύνουν σε πράξεις με μια βιολογική δυναμική, πχ συναισθήματα φόβου ή θυμού οδηγούν σε δομικές διατάξεις μέσα στο σώμα μας που μπορεί να μας οδηγήσουν σε συμπεριφορές φυγής ή αντιπαράθεσης.ΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Συναίσθημα και Σωματικότητα.»
Το ζευγάρι ως σύστημα.
Μια συντροφική κρίση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί σαν μια πρόκληση για εξέλιξη, για τους ίδιους τους συντρόφους. Στην συστημική οπτική το ζευγάρι θεωρείται ως ένα ζωντανό σύστημα, το οποίο ξεχωρίζει ως ολότητα από το περιβάλλον του, με την δομή του και την οργάνωση του. Για να διατηρηθεί το σύστημα του ζευγαριού ζωντανό, θα πρέπει ναΣυνέχειαΣυνέχεια ανάγνωσης «Το ζευγάρι ως σύστημα.»
