Τα συναισθήματα, μας προδιαθέτουν να δράσουμε και να προσανατολιστούμε σε διαφορετικά είδη συμπεριφοράς και δράσεων. Καθορίζουν τις δυναμικές διατάξεις στο σώμα μας και μας παροτρύνουν σε πράξεις με μια βιολογική δυναμική, πχ συναισθήματα φόβου ή θυμού οδηγούν σε δομικές διατάξεις μέσα στο σώμα μας που μπορεί να μας οδηγήσουν σε συμπεριφορές φυγής ή αντιπαράθεσης. ΠωςΣυνέχεια ανάγνωσης «Συναίσθημα και Σωματικότητα.»
Άρθρα συντάκτη: Maria Leonidou-Psychotherapist-Family therapist
Το ζευγάρι ως σύστημα.
Μια συντροφική κρίση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί σαν μια πρόκληση για εξέλιξη, για τους ίδιους τους συντρόφους. Στην συστημική οπτική το ζευγάρι θεωρείται ως ένα ζωντανό σύστημα, το οποίο ξεχωρίζει ως ολότητα από το περιβάλλον του, με την δομή του και την οργάνωση του. Για να διατηρηθεί το σύστημα του ζευγαριού ζωντανό, θα πρέπει ναΣυνέχεια ανάγνωσης «Το ζευγάρι ως σύστημα.»
Σχολικός εκφοβισμός.
Ο σχολικός εκφοβισμός (mobbing) είναι η κατευθυνόμενη, συχνή και διαρκή τέλεση αρνητικών πράξεων σε βάρος μεμονωμένου προσώπου ή προσώπων. Αυτή η συμπεριφορά συνοδεύεται από την διαφοράς εξουσίας μεταξύ του δράστη και του θύματος που αναπτύσσεται μαζί με τον χρόνο. Ο σχολικός εκφοβισμός συνήθως ξεκινά από ομάδες οι οποίες έχουν κυρίαρχα μέλη τα οποία καθορίζουν καιΣυνέχεια ανάγνωσης «Σχολικός εκφοβισμός.»
Σχολική άρνηση, σκασιαρχείο και οικογένεια.
Η άρνηση των παιδιών να πάνε σχολείο αποτελεί όλο και περισσότερο συχνό φαινόμενο στις μέρες μας. Συνήθως αυτή η άρνηση δεν αφορά μόνο την σχέση του παιδιού με το σχολείο αλλά και τις σχέσεις του παιδιού με τους συμμαθητές του, τις σχέσεις δασκάλου και μαθητή, την σχέση του μαθητή με την οικογένεια του και τιςΣυνέχεια ανάγνωσης «Σχολική άρνηση, σκασιαρχείο και οικογένεια.»
Ανάγκες των γονιών.
Πολλές φορές οι γονείς χωρίς να το θέλουν προσβάλουν τα παιδιά τους βγάζοντας τα απωθημένα τους από την δική τους σχέση με τους δικούς τους γονείς. Η δυσκολία των γονιών να παρέχουν μια ικανοποιητική ενσυναισθητική στήριξη στην δυσφορία των παιδιών τους μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικές δυσλειτουργίες στα παιδιά. Στην συστημική θεωρία εξετάζουμε την αλληλεπίδραση τωνΣυνέχεια ανάγνωσης «Ανάγκες των γονιών.»
Οικογένεια και νέα σχήματα
Η οικογένεια είναι ο αρχαιότερος θεσμός ο οποίος συνεχώς τις μέρες μας μεταλλάσσεται λόγω των ιστορικών, οικονομικών και κοινωνικοπολιτικών αλλαγών. Εξακολουθεί όμως να παραμένει ο κύριος φορές συνύπαρξης των μελών της όπου εκεί τα μέλη της αισθάνονται ασφάλεια να αναπτυχθούν, βιολογικά, συναισθηματικά και κοινωνικά. Η κυπριακή οικογένεια όπου τα μέλη της διαμορφώνονταν μέσα από κοινέςΣυνέχεια ανάγνωσης «Οικογένεια και νέα σχήματα»
Επένδυση στην ευτυχία.
Όταν δύο άνθρωποι πρόκειται να μπούν σε μία συντροφική σχέση επενδύουν ο ένας στον άλλο στην διαβεβαίωση ότι ο ένας θα κάνει τον άλλο ευτυχισμένο. Η ματαίωση όμως αυτής της επένδυσης, προκαλεί την αναβίωση παλαιότερων παιδικών ματαιώσεων, η οποία προκαλεί πόνο και θλίψη. Οποιεσδήποτε προσπάθειες κάνει το ζευγάρι για να επεξεργαστεί αυτή την ματαίωση, καταλήγουνΣυνέχεια ανάγνωσης «Επένδυση στην ευτυχία.»
Ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη, συμπαράσταση.
Καθημερινά εισβάλουν στην ζωή μας σοκαριστικές ειδήσεις που αφορούν κοινωνικές, οικονομικές, ψυχολογικές ακόμα και κλιματολογικές αλλαγές . Βιώνουμε ανθρώπινες, ψυχικές, κοινωνικές και υλικές απώλειες οι οποίες ανατρέπουν την καθημερινότητα μας. Η τάση του ανθρώπου να προσαρμόζεται για να επιβιώσει σε δύσκολες στιγμές και σκληρές καταστάσεις είναι μια διαδικασία την οποία θα μπορούσαμε να πούμε ότιΣυνέχεια ανάγνωσης «Ενσυναίσθηση, αλληλεγγύη, συμπαράσταση.»
‘Ετερον ήμισυ.
‘Έτερον ήμισυ”…Δύο λέξεις που προϋποθέτουν ότι ο άλλος έπρεπε να ξέρει, έπρεπε να καταλαβαίνει. Μεγαλώνουμε με την φαντασίωση της αληθινής αγάπης όπου χωρίς εξηγήσεις ο άλλος θα πρέπει να συμπληρώνει κάθε υπαρξιακό μας κενό, αφού παρόλη την διαφορετικότητα μας θα έπρεπε να μας κατανοεί και να μας αποδέχεται. Στην ενήλικη ζωή το μεταφράζουμε ως έλλειψη Συνέχεια ανάγνωσης «‘Ετερον ήμισυ.»
Ιστορίες που δεν λέγονται
Διηγώντας μια ιστορία προσπαθούμε να μαζέψουμε σκορπισμένα κομμάτια από τις εμπειρίες μας, και μέσω της γλώσσας να τις αφηγηθούμε με σκοπό να αποκτήσουν νόημα, συναίσθημα και αξία. Μέσα από τις αφηγήσεις μας κάνουμε συνδέσεις με το παρελθόν και διαμορφώνουμε μια συνέχεια για το μέλλον. Ποτέ όμως δεν μπορούμε να αποδώσουμε ακριβώς τον πλούτο της εμπειρίαςΣυνέχεια ανάγνωσης «Ιστορίες που δεν λέγονται»
