Βία στο ζευγάρι

Πολλές φορές θεωρούμε ότι τα ζευγάρια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν ξεχωριστή οντότητα παρά ως μέρος άλλων πολύπλοκων σχέσεων και αλληλεπιδράσεων. Σύμφωνα με τους Berman et al, στη συντροφική  κακοποίηση υπάρχει ένας “υπερεπαρκής” σύντροφος, αυτόν που ονομάζουμε κακοποιημένο και ένας «ανεπαρκής» σύντροφος αυτός που κακοποιεί. Αυτός που κακοποιεί είναι συχνά ένας άνδρας ο οποίος αισθάνεταιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Βία στο ζευγάρι».

Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.

Η ένταξη των ανθρώπων  στην κοινωνία αποτελεί ένα από τα πιο στοιχειώδη καθήκοντα της ανθρώπινης και δημοκρατικής εξέλιξης. Κανένας δεν έχει την αρμοδιότητα να θέτει τον εαυτό του υπεράνω ενός άλλου. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να γίνεται σεβαστός, αποδεκτός, να είναι κύριος της ύπαρξης του, της ζωής του, των αποφάσεων του και φυσικά ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.».

Απώλεια..

Όλοι μας σε μια κάποια στιγμή στην ζωή μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια απώλεια. Απώλεια μπορεί να σημαίνει ο θάνατος ενός αγαπημένου μας, μια σοβαρή ασθένεια, η απώλεια μιας λειτουργίας του σώματος μας, ένα διαζύγιο, μια απογοήτευση από μια φιλία  ακόμα και η απόλυση από την εργασία μας. Η απώλεια μπορεί να προκληθεί από τραυματικάΣυνεχίστε να διαβάζετε «Απώλεια..».

Τι νόημα έχουν όλα αυτά;

Τους αναγνωρίζουμε πολύ συχνά . Άνθρωποι που θεωρούν ότι η ευτυχία είναι για τους άλλους, άνθρωποι που δεν βρίσκουν καμιά θετική αξία στην επαφή τους με τους άλλους ανθρώπους. Άνθρωποι που ενώ οι άλλοι διασκεδάζουν αυτοί είναι αποσυρμένοι σε μια γωνιά  χωρίς να μπορούν να επικοινωνήσουν. Ως παιδιά οι σχέσεις με τα άλλα παιδιά ήτανΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τι νόημα έχουν όλα αυτά;».

Το άλλο παιδί πως τα πήγε;

Γνώριμη είναι η σκηνή που ως μικρά παιδιά τρέξαμε στους γονείς μας για διηγηθούμε κάποια επιτεύγματα και αντί να μας επιβραβεύσουν έπρεπε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους, στο πως πήγαν τα άλλα παιδιά. Νιώσαμε ότι χάθηκε η χαρά μας και αναγνωρίσαμε ότι η χαρά της επιτυχία μας θα έπρεπε να εξαρτάται από την επίδοση κάποιουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το άλλο παιδί πως τα πήγε;».

Συναισθηματική ισορροπία

Στις σχέσεις  υπάρχει ένα ευαίσθητο σημείο που όταν το νιώσουμε χάνουμε την συναισθηματική μας ισορροπία. Αυτή η ευαισθησία μπορεί να έχει προκληθεί από προηγούμενες στιγμές σε προηγούμενες σχέσεις, όπου η συναισθηματική μας ανάγκη έχει παραμεληθεί, ή από τραυματικές σχέσεις με ανθρώπους που είχαν μεγάλη σημασία για εμάς, όπως γονείς, φίλοι και πρώην συντρόφους. Ως άνθρωποιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Συναισθηματική ισορροπία».

Γονιός ή διαιτητής;

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς, ενώ η αρχική αντίδραση τους είναι αρνητική, βλέποντας τα παιδιά τους να τσακώνονται μεταξύ τους, με κλάμματα και γκρίνιες, υποχωρούν αγανακτισμένοι μπροστά στις απαιτήσεις τους και δίνουν αυτό που αρχικά έχουν αρνηθεί. Κάθε φορά όμως που υποχωρούν στην γκρίνια ενός παιδιού ταυτόχρονα πυροδοτείται και η αντίδραση τουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Γονιός ή διαιτητής;».

Συναίσθημα και Σωματικότητα.

Τα συναισθήματα,  μας προδιαθέτουν να δράσουμε και να προσανατολιστούμε σε διαφορετικά είδη συμπεριφοράς και δράσεων. Καθορίζουν τις δυναμικές διατάξεις στο σώμα μας και μας παροτρύνουν σε πράξεις με μια βιολογική δυναμική, πχ συναισθήματα φόβου ή θυμού οδηγούν σε δομικές διατάξεις μέσα στο σώμα μας που μπορεί να μας οδηγήσουν σε συμπεριφορές φυγής ή αντιπαράθεσης. ΠωςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Συναίσθημα και Σωματικότητα.».

‘Ετερον ήμισυ.

‘Έτερον ήμισυ”…Δύο λέξεις που προϋποθέτουν ότι ο άλλος έπρεπε να ξέρει, έπρεπε να καταλαβαίνει. Μεγαλώνουμε με την φαντασίωση της αληθινής αγάπης όπου χωρίς εξηγήσεις ο άλλος θα πρέπει να συμπληρώνει κάθε υπαρξιακό μας κενό, αφού παρόλη την διαφορετικότητα μας θα έπρεπε να μας κατανοεί και να μας αποδέχεται. Στην ενήλικη ζωή το μεταφράζουμε ως έλλειψη Συνεχίστε να διαβάζετε «‘Ετερον ήμισυ.».

Η ιστορία επαναλαμβάνεται…

Τα παιδιά γονιών που οι ανάγκες τους δεν έχουν καλυφθεί, ωριμάζουν πολύ γρήγορα και μετατρέπονται οι ίδιοι σε γονιούς που αναλαμβάνουν να καλύψουν συντροφικές ή γονικές ανάγκες των δικών τους γονιών. Συχνό το φαινόμενο της μητέρας που εμποδίζει την αυτονόμηση της κόρης της αποδίδοντας το σε εξωτερικούς παράγοντες κινδύνου αλλά πίσω από αυτό κρύβεται τοΣυνεχίστε να διαβάζετε «Η ιστορία επαναλαμβάνεται…».