Ρεαλιστικές προσδοκίες.

 Συχνά έχουμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες για τα παιδιά για το πώς «πρέπει» να συμπεριφέρονται. Προσδοκίες γύρω από τη συμπεριφορά του παιδιού που δεν βασίζονται στην επιστήμη ή την ψυχολογία της παιδικής ανάπτυξης. Οι γονείς πιστεύουν ότι αν το παιδί τους δεν πληροί συγκεκριμένα κοινωνικοπολιτισμικά πρότυπα ή προσδοκίες συμπεριφοράς, είναι “προβληματικό”. Ένας από τους  στόχους στην Συνεχίστε να διαβάζετε «Ρεαλιστικές προσδοκίες.».

Παίρνει αυτό που θέλει;

Σκεφτήκατε  τι θα συμβεί αν επαναπλαισιώνουμε την ερμηνεία μας για τη συμπεριφορά του παιδιού μας από το “το παιδί μου προσπαθεί να με χειραγωγήσει ώστε να πάρει αυτό που θέλει” σε “το παιδί μου εκφράζει μια ανάγκη”;  θα νιώθατε διαφορετικά; θα άλλαζε η συμπεριφορά σας απέναντι του; Τα παιδιά εξαρτώνται από τους “μεγάλους”  γύρω τουςΣυνεχίστε να διαβάζετε «Παίρνει αυτό που θέλει;».

Μονογονεϊκή Οικογένεια.

Στο  πέρασμα του χρόνου η γνωστή πυρηνική μορφή οικογένειας, δηλαδή αυτή που αποτελείται από το πατέρα, τη μητέρα και τα  παιδιά έχει διανύσει διάφορες μεταλλαγές οι οποίες έχουν την βάση τους σε κοινωνικές και οικονομικές ανακατατάξεις. Μέσα από αυτές τις αλλαγές η κάθε νέα γενιά νοσταλγεί τις παλιές παραδοσιακές κατασκευές της πυρηνικής οικογένειας, εκφράζει κοινωνικά τηνΣυνεχίστε να διαβάζετε «Μονογονεϊκή Οικογένεια.».

Ελπίδα και βελτίωση.

Στην ιστορία μας με την οικογένεια για το σύμπτωμα ενός μέλους της,  ενός παιδιού, επεξεργαζόμαστε την σημασία του συμπτώματος, δηλαδή πως το βιώνουν οι γονείς.   Ταυτόχρονα εισάγουμε  μια αλλαγή που να μην δημιουργεί ενοχές ή επιθετικότητα στα μέλη της.   Ένα σύμπτωμα αναπτύσσεται στην πορεία του χρόνου και υπάρχει επειδή εξυπηρετεί μια λειτουργία μέσαΣυνεχίστε να διαβάζετε «Ελπίδα και βελτίωση.».

Βία στο ζευγάρι

Πολλές φορές θεωρούμε ότι τα ζευγάρια θα πρέπει να αντιμετωπίζονται σαν ξεχωριστή οντότητα παρά ως μέρος άλλων πολύπλοκων σχέσεων και αλληλεπιδράσεων. Σύμφωνα με τους Berman et al, στη συντροφική  κακοποίηση υπάρχει ένας “υπερεπαρκής” σύντροφος, αυτόν που ονομάζουμε κακοποιημένο και ένας «ανεπαρκής» σύντροφος αυτός που κακοποιεί. Αυτός που κακοποιεί είναι συχνά ένας άνδρας ο οποίος αισθάνεταιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Βία στο ζευγάρι».

Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.

Η ένταξη των ανθρώπων  στην κοινωνία αποτελεί ένα από τα πιο στοιχειώδη καθήκοντα της ανθρώπινης και δημοκρατικής εξέλιξης. Κανένας δεν έχει την αρμοδιότητα να θέτει τον εαυτό του υπεράνω ενός άλλου. Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να γίνεται σεβαστός, αποδεκτός, να είναι κύριος της ύπαρξης του, της ζωής του, των αποφάσεων του και φυσικά ναΣυνεχίστε να διαβάζετε «Κάλυψη συναισθηματικών αναγκών.».

Απώλεια..

Όλοι μας σε μια κάποια στιγμή στην ζωή μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια απώλεια. Απώλεια μπορεί να σημαίνει ο θάνατος ενός αγαπημένου μας, μια σοβαρή ασθένεια, η απώλεια μιας λειτουργίας του σώματος μας, ένα διαζύγιο, μια απογοήτευση από μια φιλία  ακόμα και η απόλυση από την εργασία μας. Η απώλεια μπορεί να προκληθεί από τραυματικάΣυνεχίστε να διαβάζετε «Απώλεια..».

Τι νόημα έχουν όλα αυτά;

Τους αναγνωρίζουμε πολύ συχνά . Άνθρωποι που θεωρούν ότι η ευτυχία είναι για τους άλλους, άνθρωποι που δεν βρίσκουν καμιά θετική αξία στην επαφή τους με τους άλλους ανθρώπους. Άνθρωποι που ενώ οι άλλοι διασκεδάζουν αυτοί είναι αποσυρμένοι σε μια γωνιά  χωρίς να μπορούν να επικοινωνήσουν. Ως παιδιά οι σχέσεις με τα άλλα παιδιά ήτανΣυνεχίστε να διαβάζετε «Τι νόημα έχουν όλα αυτά;».

Το άλλο παιδί πως τα πήγε;

Γνώριμη είναι η σκηνή που ως μικρά παιδιά τρέξαμε στους γονείς μας για διηγηθούμε κάποια επιτεύγματα και αντί να μας επιβραβεύσουν έπρεπε να απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους, στο πως πήγαν τα άλλα παιδιά. Νιώσαμε ότι χάθηκε η χαρά μας και αναγνωρίσαμε ότι η χαρά της επιτυχία μας θα έπρεπε να εξαρτάται από την επίδοση κάποιουΣυνεχίστε να διαβάζετε «Το άλλο παιδί πως τα πήγε;».

Συναισθηματική ισορροπία

Στις σχέσεις  υπάρχει ένα ευαίσθητο σημείο που όταν το νιώσουμε χάνουμε την συναισθηματική μας ισορροπία. Αυτή η ευαισθησία μπορεί να έχει προκληθεί από προηγούμενες στιγμές σε προηγούμενες σχέσεις, όπου η συναισθηματική μας ανάγκη έχει παραμεληθεί, ή από τραυματικές σχέσεις με ανθρώπους που είχαν μεγάλη σημασία για εμάς, όπως γονείς, φίλοι και πρώην συντρόφους. Ως άνθρωποιΣυνεχίστε να διαβάζετε «Συναισθηματική ισορροπία».