Συνοδεία στην οικογένεια.

Όλοι μας τα τελευταία χρόνια έχουμε γίνει μάρτυρες  των πολλών αλλά και γρήγορων αλλαγών στους κοινωνικούς , πολιτισμικούς και οικονομικούς τομείς που επηρεάζουν άμεσα την λειτουργία και την οργάνωση της οικογένειας.

Θεσμικές αξίες, ιδέες και παραδόσεις, ενώ μένουν δια μέσω του χρόνου οι ίδιες, τουλάχιστον ονομαστικά, η σημασία τους μπορεί να διαφοροποιείται. Έτσι έχουμε θεσμούς που καθίστανται ανεπαρκείς εφόσον πλέον δεν μπορούν να επιτελέσουν το έργο για το οποίο προορίζονταν.

Αυτό ισχύει και για την οικογένεια  ως αξία και θεσμό. Η οικογένεια δεν είναι ένας αμετάβλητος θεσμός. Η δομή της οικογένειας συγκροτείται ως αντανάκλαση των αξιών που κυριαρχούν στους κόλπους της κοινωνίας που ζούμε. Είναι λοιπόν αναγκαίο οι σχέσεις στο εσωτερικό και εξωτερικό της δομής της οικογένειας να επαναπροσδιορίζονται για να μπορεί να ανταποκρίνεται στην κοινωνική λειτουργία που τις ανατίθεται. Οι διαδικασίες αυτές μπορεί να προκαλέσουν αντιστάσεις, να γίνουν πηγή συγκρούσεων, ίσως ακόμη και παθογόνων αμυντικών αντιδράσεων. Πολλές φορές μπροστά σε εντάσεις, και αστάθειες τα μέλη της δυσκολεύονται να προσαρμοστούν.

Σήμερα ο αριθμός των μελών που απαρτίζουν την οικογένεια μικραίνει όλο και περισσότερο λόγω της μείωσης των γεννήσεων. Οι οικογενειακοί δεσμοί αδυνατούν συνεχώς και υπάρχει μία τάση εξασθένισης των δεσμών και των σχέσεων έξω από το στενό οικογενειακό περιβάλλον . Τα παιδιά ζουν περισσότερο καιρό με τους γονείς τους, αρνούμενοι να αναλάβουν την ευθύνη της ενεργό ζωής. Οι περισσότερες δραστηριότητες των μελών της οικογένειας γίνονται έξω από το σπίτι και έτσι οι οικογενειακές σχέσεις συρρικνώνονται. Η κοινωνικοποίηση της οικογένειας συντελείται  περισσότερο στο σχολείο ή από ομάδες συνομήλικων. Τα παιδιά ζητούν την αυτονόμηση και την εξατομίκευση τους από όλο και μικρότερη ηλικία και έτσι έχουμε αποδυνάμωση των οικογενειακών θεσμών. Κατά συνέπεια η πυρηνική οικογένεια έρχεται σε αντίθεση με την εκτεταμένη οικογένεια.

Οι οικογενειακές σχέσεις έχουν επίσης αλλάξει. Οι παραδοσιακές δεσμεύσεις και οι ρόλοι που αποδίδονταν στα δύο φύλα έχουν αλλάξει.  Οι σχέσεις ανάμεσα στα ζευγάρια  είναι πιο ισότιμες και εξισορροπημένες έτσι η επιβολή, η εξουσία αλλά και η οικονομική συμμετοχή στις ανάγκες της οικογένειας δεν αποτελούν αποκλειστικότητα των ανδρών. Μέσα στη οικογένεια έχουμε τις σχέσεις ανάμεσα στο ζευγάρι και τις σχέσεις που διατηρούνται ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά. Αυτές οι οικογενειακές σχέσεις έχουν άμεσες συνέπειες στο πως επιλύουν τα προβλήματα της καθημερινότητας, όπως και πώς υποστηρίζουν και αλληλοβοηθούν ο ένας τον άλλον.

Τα πιο πάνω παραπέμπουν σε ένα νέο ριζικό επαναπροσδιορισμό των σχέσεων σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας ιδίως στις σχέσεις συμπαράστασης αφού υφίστανται ένα νέο μετασχηματισμό των δομών που στηρίζουν τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια. Φαίνεται ότι η διαφορετικότητα στο θεσμό της οικογένειας είναι ο κανόνας. Είμαστε μπροστά σε διαφορετικούς παράγοντες αλλά όχι αντιφατικούς. Παρόλο που οι λειτουργίες της οικογένειας αντανακλούν τους κοινωνικο-πολιτιστικούς προσανατολισμούς η κατάσταση του όρου ως «καταφύγιο» την προσκαλεί σε ένα ρόλο που δεν μπορεί να εκπληρώσει.

Ο ρόλος των  δημόσιων  συστημάτων για προσωπική προστασία και στήριξη συνεχώς αποδυναμώνεται. Απέναντι στα προβλήματα της αυτονομίας, της ανεξαρτησίας η οικογένεια γίνεται συνεχώς λιγότερο εξοπλισμένη για διαγενεϊκή αλληλεγγύη για την είσοδο των νέων στην ενεργό ζωή, καθώς και την στήριξη των μεγαλύτερων μελών της.

Το ζητούμενο είναι να αναζητήσουμε στήριξη στους κόλπους της οικογένειας και να αναπτύξουμε την ικανότητα της  να ενεργοποιεί την ατομική βοήθεια μέσα σε αυτήν. Οι ρυθμοί στους οποίους παράγονται οι αλλαγές στην εσωτερική δομή της οικογένειας αλλά και στους κόλπους της κοινωνίας είναι αυτό που πρέπει να στηρίξουμε και να συνοδεύσουμε την οικογένεια στις οποιεσδήποτε εντάσεις και συγκρούσεις.

Μαρία Λεωνίδου, Ψυχοθεραπεύτρια-Οικογενειακή Θεραπεύτρια.

Δημοσιεύτηκε από τον Maria Leonidou-Psychotherapist-Family therapist

Σπούδασα Ψυχολογία και Κοινωνικές επιστήμες (Bsc) στο ανοικτό πανεπιστήμιο της Αγγλίας. Συνέχισα τις σπουδές μου στο Online and Distance Education (MA) και δημιούργησα την 1η διαδικτυακή πλατφόρμα earktos.com η οποία εξειδικεύεται στην εξ’ αποστάσεως εκπαίδευση. Ολοκλήρωσα την τετραετή μου μετεκπαίδευση στην Συστημική Ψυχοθεραπεία στον Συστημικό Ινστιτούτο Κύπρου. Στο πλαίσιο της μετεκπαίδευσης μου εκπαιδεύτηκα στο Solution Focused Therapy απο το ΒRIEF Institute – London. Eπιπλέον έχω ολοκληρώσει το advance training course in Non-Violent Resistance από το School of Non Violent Resistance – Ισραήλ. Η προσέγγιση μου είναι συστημική αλλά συμπληρώνεται παράλληλα από εργαλεία άλλων σχολών ψυχοθεραπείας στις οποίες έχω εκπαιδευτεί με σκοπό να δημιουργείται κάθε φορά μια μεθοδική, ολιστική αλλά και εξατομικευμένη προσέγγιση που να ανταποκρίνεται στην μοναδικότητα και στις ανάγκες του κάθε ανθρώπου, ζευγαριού, οικογένειας. Ασχολούμαι με την θεραπεία ψυχικών διαταραχών όπως άγχος, φοβίες, ψυχώσεις, ψυχαναγκασμούς, κατάθλιψη και εξαρτήσεις. Είμαι σύμβουλος οικογένειας, ζευγαριών παιδιών και εφήβων. Στόχος μου να δημιουργείται κάθε φορά μια μεθοδική και ολιστική προσέγγιση που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του κάθε ανθρώπου, ζευγαριού και της οικογένειας. Τον Ιανουάριο του 2019 ίδρυσα το “Κέντρο Ανακούφισης-Συμβουλευτική & Ψυχοθεραπεία” anakoufisis.com και εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα ως σύμβουλος και ψυχοθεραπεύτρια. Το κέντρο Ανακούφισης δημιουργήθηκε με σεβασμό απέναντι στο παιδί, έφηβο, ενήλικα, ζευγάρι και οικογένεια λαμβάνοντας υπόψη την αυτό-αναφορικότητα του κάθε ατόμου και συστήματος. Το κέντρο διατηρεί συνεργασίες μεταξύ ειδικοτήτων που χρειάζεται να συμμετέχουν για την βελτίωση της ποιότητας της ζωής των θεραπευόμενων σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα επαγγελματισμού. Τον Μάιο του 2021 τελειώσα την ειδικότητα μου στην ψυχοθεραπεία παιδιών και εφήβων από το Συστημικό Ινστιτούτο Κύπρου. Σήμερα συμμετέχω σε 2ετές πρόγραμμα σεμιναρίων(2020-2022) στο Ελληνικό Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στον χώρο της Ψυχικής Υγείας για την παροχή συνοδείας σε ψυχωσικές κρίσεις. Στόχος μου να δημιουργηθεί και στην Κύπρο ένα παρόμοιο παρατηρητήριο όπου σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς, να παρέχει στήριξη και καθοδήγηση στις οικογένειες αλλά και στο άτομο με ψυχωσική εμπειρία με αρχικό σκοπό την αποφυγή ακούσιας νοσηλείας, την παροχή θεραπείας, την δημιουργία ομάδων αυτοβοήθειας και την προώθηση εναλλακτικών μη-ψυχιατρικών τρόπων αντιμετώπισης του ψυχικού πόνου. Είμαι μέλος στους πιο κάτω οργανισμούς: Ευρωπαϊκός Σύλλογος Ψυχοθεραπείας (EAP – ECP, European Certificate of Psychotherapy Holder) Ευρωπαϊκή Εταιρία Οικογενειακής Θεραπείας (EFTA) Παγκύπριος Σύνδεσμος Ψυχοθεραπευτών (ΠΣΨΘ) Παρατηρητήριο για τα Δικαιώματα στον Χώρο της Ψυχικής Υγείας ​Στον ελεύθερο μου χρόνο απολαμβάνω την παρέα πολύτιμων φίλων, αθλούμαι, ακούω μουσική, βλέπω ταινίες και περπατώ με τους σκύλους μου.Είμαι περήφανη μητέρα τεσσάρων παιδιών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: